Jan Boonstra

 

dsc00679laos-1Fotograferen doe ik zo lang ik me kan herinneren, als schrijver zou je me een laatbloeier kunnen noemen. Hoewel er toen al een halve meter reisverslagen op de plank stond, verscheen het eerste ‘echte boek’ pas in 2010.
Totdat ik op mijn zevenenveertigste mijn eerste ‘verre reis’ maakte, bleven de vakantiereizen beperkt tot Europa. Besmet door het reisvirus heb ik daarna met mijn vrouw vooral landen in Azië en Afrika bezocht. Landen waar we regelmatig letterlijk en figuurlijk de gebaande paden hebben verlaten.
In mijn boeken getuigen zowel de foto’s als de verhalen van mijn fascinatie voor de plaatselijke bevolking. Hoe indrukwekkend de flora en fauna ook mogen zijn, mijn dag is niet compleet als ik geen mensen heb gefotografeerd en gesproken. Veel van deze ontmoetingen zal ik nooit vergeten. Vaak konden we elkaar niet eens verstaan – je hoeft iemands taal niet te spreken om iets over hem of haar aan de weet te komen.
Onderweg zijn er – mijn vrouw niet meegerekend – twee dingen waar ik niet zonder kan: de camera en het aantekenboekje.  Vele pagina’s, vaak in der haast opgekrabbelde geheugensteuntjes, en een overdaad aan foto’s zijn elk jaar weer de basis voor een volgend reisverhaal.
Na het eerste boek is het met de boeken snel gegaan: nummer twee kwam een jaar later, nummer drie in 2013, en zo voort. Totdat in september 2016 mijn zesde, en tot nu toe laatste, reisboek werd gepresenteerd.
foto’s op deze pagina: Jelly Zijlstra